🧵 نخ زیر لثه آتریا
نخ زیر لثه در شیوه درمانی ترمیمی و پروتز به کار می‌رود تا بافت لثه را به‌طور موقت عقب بکشد و مرز تراش دندان را — حتی اگر زیر لثه باشد — آشکار کند. این کار دید و دسترسی به لبه تراش را برای دندان‌پزشک فراهم می‌کند، به‌طوری که مواد قالب‌گیری (مثلاً سیلیکونی یا پلی‎اتر) بتوانند درست تا زیر مرز برسند و قالبی دقیق با جزئیات کامل تشکیل شود.

🔬 ترکیب مکانیکی + شیمیایی (در صورت استفاده از مواد قابض/هموستاتیک):
نخ زیر لثه می‌تواند فقط نقش فیزیکی در کنار زدن لثه داشته باشد یا — اگر آغشته به محلول هموستاتیک/قابض باشد — همزمان با کاهش جریان خون و مایعات لثه، شرایط خشک و ایده‌آل برای قالب‌گیری ایجاد کند. این ترکیب باعث می‌شود قالب‌گیری دقیق‌تر و تمیزتر انجام شود.

🧰 انعطاف‌پذیری و سازگاری بالا با بافت لثه:
نخ‌های زیر لثه معمولاً از جنس پنبه یا الیاف ویژه بافتنی هستند که نرم، منعطف و قابل فشردن‌اند. ساختار بافته‌شده یا تابیده‌شده امکان قرارگیری ایمن در شیار لثه را با حداقل فشار فراهم می‌کند و بافت نرم لثه را کمتر تحریک می‌کند.

🔄 کاهش خطا در قالب‌گیری و بهبود کیفیت نهایی پروتز/روکش:
با عقب کشیدن لثه و ایجاد فضای مناسب، لابراتور می‌تواند قالب دقیق‌تری بگیرد؛ نتیجه این دقت، تناسب بهتر روکش یا پروتز، حاشیه‌ دقیق‌تر و راحت‌تر بودن کار برای دندان‌پزشک و لابراتور است.

⏱️ صرفه‌جویی در وقت و افزایش کارایی:
با استفاده از نخ زیر لثه پیش از قالب‌گیری، نیاز به تعدد تلاش و قالب‌گیری مجدد کاهش می‌یابد. این یعنی صرفه‌جویی در زمان و کاهش ریسک خطا.

⚠️ نکات مهم و کاربردی:
✔ اگر نخ با محلول هموستاتیک استفاده می‌شود، زمان قرارگیری آن باید کمتر از ۱۰–۱۲ دقیقه باشد تا از آسیب بافت و تحریک بیش از حد لثه جلوگیری شود.
✔ پس از خارج کردن نخ، شیار لثه باید خوب شسته و خشک شود تا اثر مواد قابض یا باقیمانده مواد از بین رفته و قالب‌گیری تحت بهترین شرایط انجام شود.
✔ انتخاب سایز مناسب نخ متناسب با عمق شیار و وضعیت لثه بسیار مهم است — نخ خیلی ضخیم ممکن است به بافت لثه فشار وارد کند؛ خیلی نازک ممکن است فضای کافی ایجاد نکند.
✔ اگر لثه بیمار حساس یا دارای التهاب است، ابتدا باید شرایط بافت لثه بهبود یابد و سپس از نخ استفاده شود تا از تحریک و خونریزی غیرضروری جلوگیری گردد.